Literatuur thema DIS

Liz Bijnsdorp lijdt aan 'dissociatieve identiteitsstoornis' (DIS).

Iemand die aan MPS lijdt, bestaat dus uit veel personen ('alters' genoemd), die allen een eigen naam hebben en die bovendien vaak geen weet hebben van elkaar (amnesie).

Hij of zij kan van het ene moment op het andere van persoonlijkheid wisselen, wat door de omgeving meestal niet wordt begrepen. Dat deze stoornis het leven van de betrokkene,

maar ook dat van zijn of haar omgeving dramatisch beïnvloedt, zal duidelijk zijn.

Liz Bijnsdorp beschrijft in dit boek zeer directe wijze hoe zij met de vele personen in haar leeft. De traumatische ervaringen uit haar jeugd, de relatie met haar echtgenoot, de omgang en de zorg voor haar gezin van negen kinderen, de gang langs de vele therapeuten en artsen,

en haar uiteindelijke streven naar genezing : een harmonisch samenleven van de verschillende persoonlijkheden. Over dit alles vertelt zij in een ongewoon openhartig en aangrijpend relaas. Liz Bijnsdorp schreef De 147 personen die ik ben om de ervaringswereld van iemand met DIS beleefbaar te maken. Wie het boek leest, zal voortaan de werkelijkheid met andere ogen zien.

Door een traumatische jeugd heeft Eva een meervoudig persoonlijkheids syndroom ontwikkeld. Hiervoor was ze in therapie bij psycholoog Frank, een weduwnaar met twee kinderen,

met wie ze later trouwde. Ze heeft haar stoornis goed onder controle, zo lijkt het.

Samen vormen ze  een leuk gezin en haar leven lijkt zorgeloos.

Nadat ze een eerste dreigbrief ontvangt,volgt de ene gebeurtenis de andere op.

Haar leven wreed verstoord doordat haar hoogbejaarde buurvrouw,

die zij dagelijks verzorgt, bij een brand omkomt.

Deze brand blijkt aangestoken te zijn.

Eva erft van haar buurvrouw het zomerhuis in Zweden.

Ze besluit er tussenuit te knijpen, maar in het hoge noorden vindt ze ook geen rust.

Het zomerhuis is vervallen en er loopt een razendknappe jongen rond waar ze geen weerstand aan kan bieden. Bovendien weet de schrijver van de dreigbrieven haar ook in Zweden te vinden...

Toen ze twee jaar oud was, werd ze aangerand door haar stiefvader.

Gedurende de volgende veertien jaar werd ze voortdurend lichamelijk en geestelijk mishandeld.

Niet alleen door haar stiefvader maar ook door haar moeder.

Truddi Chase viel als kind op tweejarige leeftijd in slaap en in de plaats van het kind

kwam een groep verschillende persoonlijkheden die optraden als het nodig was.

Elke persoonlijkheid speelde een volstrekt eigen rol om het slapende kind te verdedigen.

Lange tijd had Truddi Chase geen weet van het bestaan van die persoonlijkheden.

Ze trouwde, kreeg een kind, en had succes in zaken. Maar ze had vaak last van duizelingen en hoofdpijn, leed af en toe aan geheugenverlies, en kon soms uiterst onredelijk zijn.

Na haar scheiding ging ze in therapie. Zo ontmoette ze dr. Robert Phillips, een specialist op het gebied van seksuele mishandeling die tijdens de behandeling ontdekte dat Truddi Chase een meervoudige persoonlijkheids stoornis had ontwikkeld.

Op een indringende wijze beschrijft de auteur het DIS-syndroom.

Als niemand haar hulp heeft kunnen bieden en Anne als laatste redmiddel dan maar naar een verslavingskliniek gaat, komt ze al gauw terecht in een verdrongen werkelijkheid die nog veel erger blijkt te zijn dan al haar verslavingen bij elkaar.

Samen met haar alters waar ze het bestaan nooit van heeft beseft,

kijkt ze terug en stapt ze van het altijd en eeuwige 'overleven' naar het Leven.

Eerst ervaart zij hen als een bedreiging, later vrienden en uiteindelijk raken ze geïntegreerd.
De boodschap van het verhaal is helder en duidelijk: Voor elke hopeloze is er hoop.

Het 'overleven' mag plaats maken voor 'Leven..., ècht en puur Leven!

Anne Norvan neemt met haar semi-autobiografisch debuut de lezer mee

op de weg die God met haar gegaan is. Het is een boek van hoop, liefde en verandering.

Autobiografie van een vrouw met DIS, die haar vijftien jaar durende genezingsproces beschrijft.

Jean is een plichtbewuste huisvrouw die er alles voor over heeft haar huwelijk te laten slagen. Maar Jody haat de man van Jean, en is vastbesloten hen uit elkaar te drijven.

En de kleine J.D. verstopt zich voor de wereld, en verschijnt alleen als Jeans pijnlijke verleden ondraaglijk lijkt te worden. Dit zijn de stemmen die leven in het hoofd van Jean Darby Cline. Jean Derby Cline heeft al jaren last van depressies, nachtmerries en geheugenverlies

Als ze ten einde raad steun zoekt bij een psychiater.

Ze hoopt dat therapie haar problemen kan verhelpen, maar in plaats daarvan doet ze een verbijsterende ontdekking. Als kind werd zij door haar vader op onuitsprekelijke wijze

geestelijk en lichamelijk mishandeld. Deze afschuwelijke gebeurtenissen veroorzaakten een drievoudige splitsing in haar persoonlijkheid.

In haar hoofd leven drie mensen, met ieder hun eigen ideeën en emoties...

Cameron West is een 38-jarige man die een 'normaal' leven leidt. Hij is gelukkig met Rikki en zijn zoontje Kylie - totdat plotseling andere personen bezit van hem lijken te nemen.

Zijn hand schrijft verwarrende woorden met het handschrift van een ander, hij spreekt met de stem van iemand anders, hij gedraagt zich als een ander mens en heeft de gevoelens van weer een ander. Deze bijzonder beangstigende ervaring wordt na verloop van tijd gediagnosticeerd als dissociatieve identiteitsstoornis. In korte tijd komen 24 verschillende personen in Cameron boven die allemaal hun plaats in zijn leven opeisen. Niet alleen begint hij zichzelf kwijt te raken, zijn vrouw dreigt haar geliefde Cam te verliezen en hun zoontje zijn vader.

De oorzaak: Cameron werd op jonge leeftijd seksueel misbruikt door zowel zijn moeder als zijn grootmoeder.  West beschrijft in deze autobiografie zijn eigen verbeten strijd om te leren leven met zijn anderen, maar ook de moeilijke weg die zijn vrouw Rikki moest gaan. Ze is nooit zeker of ze haar eigen Cam zal aantreffen of een van de andere personen,

Eerste persoon meervoud is een aangrijpend verhaal waaruit blijkt hoe diep de wonden zijn die door seksueel misbruik in een kinderziel geslagen worden.

Dit kleine boekje is een egodocument van een vrouw met dissociatieve identiteitsstoornis (DIS), 

In de inleiding wordt een beeld van deze stoornis geschetst door de redactie.

In dit boek vertelt Merlim vanuit haar eigen beleving hoe ze leerde anders naar zichzelf te kijken toen ze de diagnose DIS kreeg en hoe ze een levenswijze ontwikkelde om hiermee om te gaan. De titel verwijst naar de 'engelenkracht' die Merlin bij zichzelf vond.

DIS hoeft geen bitter lot te zijn, meent Merlim en ze beschouwt zich  niet als een slachtoffer. Immers, de verschillende delen van haar persoonlijkheid geven haar krachtige impulsen om een creatief en gelukkig leven te leiden.

Merlim hoopt met dit boek een hand te reiken naar lotgenoten die met DIS willen leren leven

en naar therapeuten en artsen die het fenomeen DIS proberen te begrijpen.

De auteur heeft een dissociatieve identiteitsstoornis ontwikkeld door een aantal traumatische ervaringen in haar jeugd.

Nolly vertelt haar verhaal en dat van haar persoonlijkheden om lotgenoten te bemoedigen en om meer begrip voor hun problematiek te wekken.

In korte episodes beschrijft Nolly haar aangrijpende levenservaringen waarbij ze heen en weer springt in de tijd. De hoofdstukken beginnen met een droom of een visioen waarin de wanhoop van hoofdzakelijk de persoon Nolly op een intuitieve, beeldende manier beschreven wordt.

De dertien paginagrote zwartwittekeningen verbeelden haar angsten en verdriet in een mandala-achtige stijl. Gaandeweg laten ze een positiever gevoel zien.

Met therapeutische hulp leert Nolly om te gaan met al persoonlijkheden.

Ondanks haar dramatische levensloop waaraan geen eind schijnt te komen, zijn sommige problemen ook herkenbaar voor mensen zonder identiteitsstoornis. 

In Het Duivelskind vertelt bestsellerauteur Maria Genova het waargebeurde levensverhaal van Angel van der Vecht. Angel groeit op in een benauwend milieu. Stukje bij beetje raken haar ouders ervan overtuigd dat Angel een duivelskind is. Om haar te genezen mishandelen en misbruiken ze haar. De school schakelt Jeugdzorg in, maar onder de ogen van de gezinsvoogd gaan de mishandelingen, de vernederingen en het misbruik onverminderd door. Als jaren later het misbruik naar buiten dreigt te komen, besluit  vader een einde aan Angels leven te maken.

Falende jeugdzorg, foute ouders en omstanders die hun ogen sluiten.

Kun je je als kind verweren tegen mensen in wie je het meeste vertrouwen hebt?

In Het duivelskind overtreft de onvoorstelbare werkelijkheid de meest gruwelijke fictie.

Maria Genova (1973) is journalist en schrijfster van succesvolle en taboedoorbrekende boeken. In 2014 werd ze uitgeroepen tot schrijfster van het jaar.

In dit handboek voor hulpverleners, patiënten en hun omgeving wordt beschreven wat het leven met DIS inhoudt. De diverse klachten en problemen die met DIS zijn verbonden, komen gedetailleerd aan de orde: onder andere het gefragmenteerd zijn en de innerlijke conflicten die daarvan het gevolg zijn; de geheugenproblemen en de verwarring die dit geeft; de angst voor de traumatische herinneringen en het zich onveilig voelen in de hechting aan anderen.

Als DIS-patiënten eenmaal zover zijn dat ze een behandelaar zoeken voor hun problemen, is het erg belangrijk dat deze de stoornis (h)erkennen en op de hoogte zijn van de verschillende facetten in het leven van DIS-patiënten. Een goede psychotherapie voor DIS is opgebouwd uit meerdere fasen en daarbij wordt veel aandacht besteed aan de sfeer en de therapeutische relatie. Ook de problemen die hierbij kunnen ontstaan komen aan de orde.

 Deze onderwerpen - naast alle andere die worden besproken - zijn zowel informatief voor therapeuten en studenten, als voor DIS-patiënten zelf en hun omgeving. Het kan voor alle lezers een waardevol naslagwerk zijn, waarin telkens weer stukjes gelezen worden om de eigen kennis aan te vullen of de ander te helpen zichzelf beter te gaan begrijpen.

Joke Lijnse is gz-, klinisch-  en eerstelijnspsycholoog. Ze heeft een eigen praktijk in Eersel.

Elk jaar vallen meer dan 120.000 kinderen ten prooi aan misbruik, mishandeling of verwaarlozing; en dat zijn alleen maar de bekende gevallen. Veel kinderen zijn daardoor voor hun leven getekend door stoornissen, psychische problemen of trauma's.

Dit boek zoomt vooral in op wat er moet gebeuren als de gebeurtenis al heeft plaatsgevonden. Wat moet je in die gevallen doen? En nog belangrijker: hoe kunnen nieuwe slachtoffers voorkomen worden? Deskundigen geven hun mening en er worden tevens handvatten geboden voor de degenen die te maken krijgen met misbruik, als slachtoffer of omstander.

De auteur die zelf op jonge leeftijd misbruikt werd, weet als geen ander waarover ze spreekt en haar hartstochtelijke pleidooi voor een betere aanpak van kindertrauma raakt een gevoelige snaar. Ze weet de aangrijpende en schokkende feiten heel toegankelijk aan de man te brengen en met de geboden handvatten is dit een boek dat een ware hulp kan zijn voor hulpverleners, omstanders en slachtoffers. Anders dan veel andere boeken over dit thema blijft dit boek laagdrempelig.

Een onvergetelijk verhaal over leven met DIS, over hoop, doorzettingsvermogen en vriendschap.
In 1989 stapt een onopvallende vrouw de praktijk van Richard Baer binnen.

Ze heet Karen en staat op het punt om in te storten. Ze legt uit dat ze door haar man wordt geslagen, dat haar moeder geld van haar steelt, dat ze pijn heeft en dat ze wil sterven.

Richard neemt haar in behandeling en na enkele sessies vertelt Karen dat ze af en toe stukken tijd mist, alsof ze er niet bij was. Na enkele weken begint het Richard te dagen: Karen heeft een meervoudige persoonlijkheidsstoornis. Gedurende de daaropvolgende vijf jaar werken Richard en Karen samen aan haar herstel: ze ontdekken zeventien verschillende persoonlijkheden,

die al sinds haar jeugd in Karen wonen en haar beschermen tegen haar ondraaglijke leven.
Karen, de vrouw met zeventien persoonlijkheden is het verbazingwekkende verslag van de reis die Richard en Karen samen hebben gemaakt om de zeventien persoonlijkheden te leren kennen, en uiteindelijk door hypnose te laten samenvoegen tot de Karen die ze vandaag de dag is: een jonge, sterke, gelukkige vrouw, en moeder van twee kinderen.

Winnie is jongste van het gezin. Ze groeit op als een vrolijk kind maar dat verandert drastisch tijdens haar puberteit. Dan wordt ze een onvoorspelbare tiener met woede-uitbarstingen

die ze ook zelf niet begrijpt. Haar lichaam vertoont steeds meer littekens, de gevolgen van zelfverminking. Deskundigen worden ingeschakeld, maar zonder positief resultaat.

Ze trekt zich terug in haar eigen veilige ruimte. Ze wil vluchten voor de chaos in haar hoofd. Uiteindelijk valt de diagnose: DIS..Ze probeert zich staande te houden.

Het is een ongelijke strijd en ze ‘kiest’ ervoor om haar leven te beëindigen.

Haar moeder Ingrid heeft dit alles van heel nabij meegemaakt.

Ze beschrijft in dit boek de strijd, de verwarring, de pijn en de verscheurdheid van Winnie en haarzelf. Met behulp van de dagboekaantekeningen van Winnie en die van haarzelf is het enerzijds een heel persoonlijk maar anderzijds ook een inzichtelijk verhaal geworden. 

Over DIS is al veel geschreven, maar dit verhaal van moeder en kind komt heel dichtbij en is voor velen met een gelijke ervaring een belangrijke steun.

Voor professionele betrokkenen geeft het belangrijke feedback op het werk.

Quinten heeft een lieve mama, maar mama is anders.

Soms is mama vrolijk en blij, soms is ze erg verdrietig.

Quinten vraagt zich af of dat aan hem ligt.

Papa legt uit wat er met mama aan de hand is,

en dankzij Anton, de therapeut van mama,

begrijpt Quinten zijn moeder nu veel beter.

 

Een informatief prentenboek voor kinderen met een ouder

die lijdt aan een dissociatieve identiteitsstoornis.

 

Met een informatieve bijsluiter van psychotherapeut Erik De Soir.

Sarah Moussa is 25, en heeft verschrikkelijk veel meegemaakt in haar leven. In haar jeugd wordt ze mishandeld en ontvoerd door haar Egyptische vader. Op haar 22ste wordt ze verkracht. Ze krijgt last van dissociatie en psychoses. De schrijfster heeft een dagboek bijgehouden, waarvan dit boek een weerslag is. Het is eenvoudig geschreven,

een cri de coeur van een vrouw die de ellende  het hoofd probeert te bieden.

Desondanks weet ze zich manmoedig uit de misère te vechten. Het boek eindigt optimistisch.

Het blijft vechten,  ze is ervan overtuigd dat het haar gaat lukken een normaal leven te leiden

‘Ik heb veel geleerd in mijn leven. Dat je mensen een tweede kans moet geven. En om te vechten en nooit op te geven. Ik had soms momenten dat ik dacht dat het nooit meer goed zou komen met mij. Nu bijna drie jaar verder ben ik blij dat ik de kracht heb gevonden om te strijden. Ik heb het een en ander meegemaakt en er zullen altijd littekens blijven in mijn hart…Ondanks mijn littekens op mijn arm en nek, ben ik me er nu minder voor gaan schamen. Het hoort er nu eenmaal bij. Het hoort bij mijn verleden. Het maakt mij de Sarah die ik nu ben…

Omgaan met traumagerelateerde dissociatie is geschreven voor zowel mensen die worstelen met een complexe dissociatieve stoornis als voor hun therapeuten.

Dit boek reikt praktische oplossingen aan voor mensen met een dissociatieve stoornis en de problemen die zich tijdens de eerste fase van hun behandeling voordoen.

Het boek legt uit wat er onder dissociatieve en andere traumagerelateerde symptomen wordt verstaan en het helpt mensen om de dissociatieve delen van hun persoonlijkheid te begrijpen en om op een constructieve manier met deze delen samen te werken.

Het boek introduceert essentiële begrippen en onderwerpen die van belang zijn voor herstel. Daarnaast biedt het praktische vaardigheden die helpen om beter met de opgaven van het dagelijkse leven om te gaan.

Cliënten wordt aangeraden om dit boek alleen te gebruiken als zij in individuele therapie zijn

of aan een gestructureerde vaardigheidstraining deelnemen die wordt geleid door therapeuten die in deze materie geschoold zijn. Op deze manier hebben zij het meeste profijt van dit boek en krijgen zij de juiste ondersteuning. 

Karen (25) is een psychiatrische patiënte, Ann (57) is een journaliste. Een toeval bracht hen samen en uit  hun maandenlange samenwerking en gesprekken groeide dit boek.

Karen weet nog niet zo lang dat ze DIS heeft. Door de ernstige problemen waarmee ze al jaren te kampen heeft, was een juiste diagnose stellen ontzettend moeilijk. Ze heeft meer dan twintig ‘binnenmensen’ en heeft geen controle over wat ze zeggen en doen. 
Nu ze weet wat ze heeft, is dat wel een geruststelling. Toch blijft het leven voor Karen een constante strijd. Ze moet elke dag vechten: tegen de stemmen in haar hoofd, tegen het snijden, tegen dwanghandelingen, tegen stress, tegen zelfmoordneigingen…
Dit boek is haar aangrijpend levensverhaal.

Het is een pakkend relaas van wat zij heeft ervaren en gevoeld, al die jaren, tot op heden…
‘Ik wil met dit boek mensen met DIS laten zien dat ze niet alleen zijn.

Ik wil verpleegkundigen en psychiaters aantonen dat DIS wel degelijk bestaat.

En ik wil ook over de onmacht vertellen die ik als jongere heb ervaren door in verschillende psychiatrische instellingen te zitten en niet geloofd te worden, niet begrepen te worden…’
Karen

Sybil is het aangrijpende verhaal van een jonge vrouw met maar liefst zestien verschillende persoonlijkheden leefde. Het is tevens het intrigerende relaas van dr. Cornelia Wilbur, de psychoanalytica die er tenslotte in slaagde Sybil weer tot één persoonlijkheid te maken.

Maar daar heeft ze wel een elf jaar durende therapie voor nodig gehad: vaak uitzichtloos en moeizaam verlopend en vooral heel emotioneel.

Langzaam maar zeker blijkt uit de analyse dat een drama vol wreedheden ten grondslag ligt

aan Sybils meervoudige persoonlijkheidsstoornis . Al vanaf tweejarige leeftijd heeft Sybil zich moeten beschermen tegen overheersing, opsluiting en martelingen, die haar door haar labiele moeder werden aangedaan. In haar radeloze eenzaamheid schiep Sybil een binnenwereld waarbij ze werd overgenomen door de identiteit van zestien andere kinderen, telkens weer wanhopig proberend bij haar moeder in de gunst te komen. Sybils eenzame strijd en haar moedige terugkeer tot n persoonlijkheid vormen de inhoud van dit intrigerende, dramatische en waargebeurde verhaal.

Als tiener hoort Alice stemmen. Ze zeggen dat ze niks waard is, een mislukking.

In haar dromen ziet ze dat een meisje seksueel wordt misbruikt en wanneer ze wakker wordt,

is ze blij dat zíj dat meisje niet is.

Naarmate de jaren verstrijken worden de nachtmerries steeds schokkender,

gedetailleerder en échter. Wanneer ze naar zichzelf in de spiegel kijkt,

verandert haar gezicht in een masker. Het lijkt alsof iemand anders uit háár ogen kijkt.

In Vandaag ben ik Alice beschrijft Alice Jamieson haar moeizame strijd tegen de stemmen in haar hoofd. Maar de stemmen groeien uit tot negen persoonlijkheden.

Ze leert met haar persoonlijkheden te leven en besluit de confrontatie aan te gaan met de man die verantwoordelijk is voor haar ondraaglijke lijden.

 

Vandaag ben ik Alice is het meeslepende relaas van een zeldzame aandoening en het openhartige verhaal van een moedige vrouw.

Nog voor haar vijfde levensjaar versplinterde Kim Nobles geest, als een glas dat stukvalt op een harde vloer. Scherven, splinters, fragmenten, sommige klein, andere groter. Geen twee stukjes hetzelfde, als unieke sneeuwvlokken. Tien, twintig, honderd, tweehonderd stukken, waar er eerst maar één was. En al die stukjes kregen een nieuw bewustzijn, een nieuw leven om Kims plaats in de wereld in te nemen. Om haar te beschermen.

Wanneer Kim Noble op haar 35ste de diagnose dissociatieve identiteitssstoornis (DIS) krijgt, vallen een hoop puzzelstukjes op zijn plaats. Naast Kim blijkt haar geest uit meer dan twintig verschillende persoonlijkheden te bestaan, van een strenggelovige vrouw, tot een extravagante gay en zelfs een tweejarig meisje. Ze brengen haar in problemen waar ze totaal geen weet van heeft. Zoals Kim zelf zegt: 'Als het niet zo tragisch was, had ik erom kunnen lachen.'

Thelma is zes jaar. Haar ouders hebben een slecht huwelijk - ze slapen apart.

De spelletjes die haar vader met Thelma doet, zijn niet leuk en brengen haar in de war,

terwijl haar broertje Willy haar moeders lieveling is.

Als het gezin naar Canada verhuist, smokkelt Thelma haar denkbeeldige vriendjes mee in haar koffer. Ze maakt er ook echte vrienden - de meisjes uit de buurt - maar Thelma's leven speelt zich voor het merendeel nog altijd af in haar rijke en buitengewoon levendige fantasie.

En nog steeds vraagt ze aan bijna iedere volwassene die ze tegenkomt of die haar wil adopteren
Ondanks seksueel misbruik, anorexia en een meervoudige persoonlijkheidsstoornis weet Thelma haar veerkracht, humor en verbeeldingskracht te bewaren.

Het is een aangrijpend, maar geen somber boek geworden.

Thelma's moeilijke jeugd wordt op een glasheldere, gevoelige, en soms ongelooflijk grappige manier onder woorden gebracht.

Camilla Gibb kreeg de Toronto Book Award voor dit debuut.